Zimowy numer kwartalnika Tatry wiele miejsca poświęca krajowym strategiom gospodarowania trzema gatunkami dużych drapieżników (niedźwiedź, wilk, ryś), dla których projekty programów ochrony zostały opracowane i zaprezentowane pod koniec 2011 roku w Warszawie. Nadesłane uwagi i komentarze zostały ostatecznie rozpatrzone, a nowe wersje programów ochrony pojawią się wkrótce i zostaną poddane procesowi konsultacji prowadzonemu przez Generalną Dyrekcję Ochrony Środowiska. Pobierz artykuł na temat programów ochrony dużych drapieżników (9MB).

Jednym z narzędzi służących opracowaniu strategii zarządzania populacją niedźwiedzia brunatnego w Polsce były warsztaty przeprowadzone w trzech obszarach tematycznych: (1) monitoring populacji i rozwiązywanie sytuacji konfliktowych, (2) ochrona siedlisk, oraz (3) zarządzanie populacjami transgranicznymi. W szóstym zeszycie Chrońmy Przyrodę Ojczystą (listopad-grudzień 2011) autorzy podsumowują przebieg warsztatów i przedstawiają główne wnioski z przeprowadzonych dyskusji. Artykuł do pobrania tutaj (12MB).

Po latach nieobecności do Beskidu Śląskiego wróciły niedźwiedzie. Od kilku tygodni tropy dwóch osobników są widywane w dolinach górskich i na zboczach Skrzycznego. To, że niedźwiedzie są obserwowane na tym obszarze tak wczesną wiosną może sugerować, że tu gawrowały. Ślady ich obecności rejestrowane były w Beskidzie Śląskim już w ubiegłym roku. Niestety niedźwiedzie nie tolerują dobrze olbrzymiej antropopresji, jakiej poddane są zarówno doliny, jak i partie szczytowe Beskidu Śląskiego. Mamy nadzieję, że zostaną podjęte pewne kroki ograniczające negatywny wpływ działalności człowieka na ten obszar i niedźwiedzie nie będą pojawiały się tutaj tylko sporadycznie, a zostaną w Beskidzie Śląskim na dłużej. Więcej informacji na ten temat znajdziecie na stronie Stowarzyszenia dla Natury „WILK”.

Tegoroczna zima okazała się wyjątkowo śnieżna i mroźna, więc niedźwiedzie w polskiej części Karpat zimowały przez dłuższy okres. Jednak wiosna zawitała już kilka tygodni temu, a wraz z nią niedźwiedzie stały się aktywne. Jak zwykle jako pierwsze wybudziły się osobniki śpiące samotnie. W Bieszczadach tropy niedźwiedzi na śniegu widziane były pierwszego dnia marca, podczas gdy w Tatrach pierwsze niedźwiedzie wyszły z gawr około 18 marca. Jeden z nich spał bardzo wysoko ponad granicą lasu - na wysokości 1716 m n.p.m. Popatrz na to niesamowite zdjęcie!

Pod koniec I Wojny Światowej, wskutek licznych polowań, wylesiania terenu oraz innej działalności człowieka, liczebność i zasięg występowania niedźwiedzia brunatnego w Karpatach zostały poważnie ograniczone. Populacja została wówczas podzielona na większą subpopulację wschodniokarpacką i małą, izolowaną subpopulację w Karpatach Zachodnich, która pod koniec 1920 roku liczyła około 15-75 osobników. Ostatnie badania przeprowadzone przez Straka i współautorów dostarczają dowodów na zróżnicowanie genetyczne między dwoma subpopulacjami, będące rezultatem niemal stuletniej izolacji. Autorzy podkreślają potrzebę ochrony łączności między tymi dwoma segmentami populacji. Link do artykułu TUTAJ.